Mudruns een ’gevaarlijk modderbad’

Vechten tegen de modder en tegen elkaar in de Prutmarathon van Schermerhorn, drie rondjes van een kilometer door 21 slootjes.Ⓒ FOTO MARTIN MOOIJ
Het seizoen van de steeds populairder wordende modder- en obstakelruns staat voor de deur. Honderdduizenden Nederlanders worstelen zich onherkenbaar door slootjes en over hindernissen. „Maar de runs zijn niet zonder risico. Er is kans op letsel en ook liggen infectieziektes op de loer”, zegt onderzoeker Elke den Boogert van de GGD Hart voor Brabant.

De GGD Hart voor Brabant waarschuwt voor de gevaren van de modderruns. Onderzoeker Elke den Boogert: „De risico’s op besmetting zijn weliswaar klein, maar af en toe is het wel raak. De afgelopen jaren zijn er uitbraken geweest waarbij honderden deelnemers buikgriep opliepen of een aantal mensen ernstig ziek in het ziekenhuis moest worden opgenomen.”

De GGD Hart voor Brabant waarschuwt voor de gevaren van de modderruns. Onderzoeker Elke den Boogert: „De risico’s op besmetting zijn weliswaar klein, maar af en toe is het wel raak. De afgelopen jaren zijn er uitbraken geweest waarbij honderden deelnemers buikgriep opliepen of een aantal mensen ernstig ziek in het ziekenhuis moest worden opgenomen.”

In Nederland is inmiddels al meerdere keren de leptospirose-bacterie geconstateerd, gerelateerd aan de runs. Die is ook bekend als de ziekte van Weil, overgebracht door ratten. Ook is er een uitbraak geweest van het besmettelijke norovirus – een ontsteking van het maag-darmkanaal – bij ten minste 192 mensen, meldt het RIVM op basis van onderzoek, waaraan GGD Hart voor Brabant heeft meegewerkt.

Den Boogert onderzocht twee jaar lang de risico’s onder 2900 deelnemers in vier provincies. „Ruim 160 mannen en vrouwen die aan een modderrun hebben meegedaan, gaven aan daarna last te krijgen van verkoudheidsklachten. Bijna 80 sportievelingen meldden buikklachten te hebben gehad of te hebben overgegeven. We weten helaas niet of dat dan door een infectieziekte is veroorzaakt of door te veel inspanning.”

Dieren

Het RIVM constateert dat de runs vaak worden gehouden op plekken waar normaal gesproken landbouwhuisdieren lopen. „En hun uitwerpselen zijn vaak niet opgeruimd. De modderbakken waar de deelnemers doorheen gaan, zijn meestal gevuld met modder van ongezuiverd water en aarde. Verversing gebeurt zelden. Tijdens sommige runs kunnen de deelnemers met hun modderhanden fruit en andere snacks pakken. Vrachtwagens voor veevervoer worden gebruikt als kleedruimtes.”

De GGD Brabant wil met een campagne voorkomen dat de deelnemers van de modder- en obstakelruns iets oplopen. Met de slogan ’run dirty, stay healthy’ gaat de gezondheidsorganisatie de sportievelingen tips geven om geen infectieziekte op te lopen. Den Boogert: „We zijn voorstander van sporten, maar doe dat veilig. De tocht door de modder en over obstakels moet een leuke sportieve ervaring zijn en blijven. Met simpele adviezen kan je een hoop ellende voorkomen. De belangrijkste: hou je mond dicht in het water.”

Bij de eerstvolgende Brabantse mudrun, de Buffelrun in Boerdonk in augustus, krijgen alle deelnemers van tevoren een brochure met adviezen. Dat ze bij de sprong in het water hun mond moeten dichthouden, zich meteen moeten afspoelen na de run – vooral de schaafwonden – en na afloop niet in de wind moeten gaan staan. Ook tijdens en na afloop van de run worden de deelnemers met deze adviezen geconfronteerd op grote borden langs het parcours.

Den Boogert: „Het is een kleine moeite om je aan deze tips te houden. In totaal gaan we campagne voeren bij vijf mud- en survivalruns.We willen kijken of mensen de boodschap zien en herkennen. En of de deelnemers er ook naar handelen.”

Hoewel de GGD Brabant het onderzoek eigenlijk richtte op infectieziekten als gevolg van ’mudraces’, was er ook bijvangst. Den Boogert: „We kregen door het onderzoek ook informatie over de blessures. De meeste blessures betreffen de knie, enkel en de ribben. Die lopen de deelnemers het meest op als ze over de ’ramp’ – een houten hindernis – rennen. Bij 239 van de 2900 deelnemers was sprake van pijn in spieren en gewrichten; 156 deelnemers hadden wonden en 128 deelnemers hadden andere blessures.”

Organisatie

Organisatoren van modder- of obstakelruns moeten een vergunning voor het evenement aanvragen bij de gemeente. Hierbij wordt in het algemeen de Geneeskundige Hulpverleningsorganisatie in de Regio (GHOR) betrokken vanwege de risico’s voor veiligheid en gezondheid. Maar dit is geen wettelijke verplichting. Het GHOR stelt dat er altijd een EHBO-post moet zijn en minimaal één Advanced Life Support-team.

„Daarnaast worden deelnemers altijd via de site van iedere organisatie en bij de inschrijving geattendeerd op de gevaren, zoals eventuele infectieziekten die je kunt oplopen”, zegt voorzitter Sam van Etten van de Prutmarathon van Schermerhorn. Afgelopen weekend werd deze race weer gehouden en kropen, liepen en tijgerden zo’n 450 deelnemers drie rondjes van zo’n 1000 meter lang door 21 slootjes.

„Zonder noemenswaardige incidenten. De GGD heeft vooraf een strenge controle gedaan, waarop wij het parcours hebben aangepast. Na afloop is iedereen afgespoeld door ons ’spuitteam’ en kon iedereen schoon onder de douche stappen”, meent Van Etten.

Ook Marjolein Hulswit van Mud Masters – met jaarlijks 100.000 deelnemers veruit de grootste organisator van races – zegt niets aan het toeval over te laten. „We zetten vooraf zelfs ecologen in voor bodemonderzoek, terwijl duikers het waterparcours verkennen op gevaarlijke situaties. Bovendien worden deelnemers in het startvak nogmaals gewezen op eventuele gevaren die ze onderweg tegen kunnen komen.”

Reactie toevoegen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *